Bonifacio
 Bonifacio is een prachtige middeleeuwse stad op het Franse eiland Corsica, gelegen in het uiterste zuiden van het eiland. Het is misschien wel de mooiste stad van Corsica. Bonifacio ligt op mooie imposante witte krijtrotsen, op een hoogte van 64 meter boven de zeespiegel en is de meest bezochte plek van Corsica en dat is niet verwonderlijk. De oude (boven)stad, die reeds in 833 is gesticht, torent hoog uit boven de krijtrotsen en kenmerkt zich door gezellige en pittoreske straatjes met winkeltjes. De mooie witte krijtrotsen stammen uit het Mioceen tijdperk en zijn door de eeuwen heen door de branding en de heftige golfslag al behoorlijk uitgedund en op diverse plaatsen afgebroken.
Bonifacio ligt op een afstand van ongeveer 130 km ten zuiden van Ajaccio en 170 km ten zuiden van Bastia. In de stad wonen ongeveer 3000 mensen. Onder de prachtige kalkrotsen zijn er grotten gevormd die men per boot kan bezoeken. Vanaf het water in een boot heeft men het beste zicht op deze kalkrotsen en de mooie kust van Bonifacio. Boven op die kalkrotsen ligt de oude bovenstad. Totaal verscholen in een beschutte inham ligt de gezellige en levendige jachthaven, die een sprookjesachtige uitstraling heeft. Bonifacio is niet alleen de meest zuidelijke stad van Corsica, maar ook van heel Frankrijk. Vanuit Bonifacio kan men ook een snelle oversteek maken naar het Italiaanse eiland Sardinie, dat op slechts 12 kilometer ten zuiden ligt. Ook duikers kunnen in de omgeving van Bonifacio hun hart ophalen, zo bevindt zich hier het “Merouville”, dit is een stuk zee bij de zuid oostelijke Lavezzi eilanden, waar veel zeebaarzen (Merous) zijn.
Bonifacio heeft een beneden en een bovenstad. In de beneden stad ligt de pittoreske en beschutte haven met veel visserboten en zeil en motorschepen. Rondom de haven zijn veel gezellige uitgaansgelegenheden, winkels en souvenirwinkels. Ook het nachtleven is hier goed, zooral in de zomer wanneer de stad ook veel wordt bezocht door rijke toeristen per boot. Het toerisme heeft hier een belangrijke rol, maar toch heeft ook de visvangst en ook de kreeft vangst een belangrijke economische rol. De kreeften zullen u ongetwijfeld smaken.
Alle bezienswaardige gebouwen en kerken bevinden zich voornamelijk in de oude bovenstad op de landtong. Op het einde vind men een kerkhof voor zeelui en kan men genieten van een mooi uitzicht. In het centrum zijn nog een aquarium, de vesting, de Porte de Genes met ophaalbrug, kerken (Sainte Marie Majeure en Saint Erasme), mooie pleintjes en straatjes. Er is zelfs een trap (Escalier du roi d'Aragon) die u tot bij het water brengt. Alhoewel er entreegeld te betalen is en er 180 treden zijn, is het een unieke belevenis omwillen van de schitterende panorama's. Aan het plein Place Grandval bevindt zich op nummer 31 een huis waar de familie Bonaparte heeft gewoond. Daartegenover is een huis met nummer 22, waar Karel de V in 1541 enkele dagen te gast was na zijn veldtocht in Algiers.
Geschiedenis
Bonifacio was vanwege haar gunstige zuidelijke ligging, direct aan zee waarschijnlijk al bewoond in de prehistorie, maar de overgeleverde geschiedenis van de stad gaat terug tot het jaar 828 toen de graaf van Toscane uit Lucca, genaamd graaf Bonifacio, hier een citadel liet bouwen als verdediging tegen de roofzuchtige Saracenen. Enkele eeuwen daarna is de geschiedschrijving van de plaats niet bekend, maar waarschijnlijk leefde de stad van piraterij. Tot omstreeks 1200, toen Genua de macht greep over Bonifacio. De toenmalige inwoners werden gedeporteerd en hun plaats werd ingenomen door kolonisten uit Ligurie. De sporen van deze mensen ziet men nog steeds terug in het huidige dialect dat veel inwoners van Bonifacio spreken: een dialect met Ligurische kenmerken, dat verwant is aan her Genuees uit de 16de en 17de eeuw. Veel mensen uit naburige plaatsen kunnen dit niet eens verstaan, zo bijzonder als het is. De Genuezen bouwden Bonifacio om tot een vesting met maar liefst 8 bastions, met dikke muren, een ophaalbrug en een ondergronds waterreservoir.
In het jaar 1420 werd de stad Bonifacio gedurende 5 maanden belegerd door koning Alfons van Aragon, die de haven blokkeerde waardoor de stad Bonifacio geen voedsel meer kreeg. De bevolking hield binnen de vesting stand en uiteindelijk kreeg de stad hulp van de Genuese vloot en zo werden koning Alfonso en zijn troepen weer verdreven. Uit deze tijd herinnert de trap “Escalier du Roi d’Aragon”, die volgens een legende zou zijn uitgehakt in de rotsen door koning Alfonso om zodoende de bevolking van Bonifacio tijdens de belegering te verrassen.
In 1528 stierven veel inwoners van de stad aan een pestepidemie. In 1554 werd de stad Bonifacio voor korte tijd veroverd door de Turken, die hulp kregen van de Fransen, maar in 1559 kwam de stad weer in handen van de Genuezen. Vervolgens kwam Corsica en dus ook Bonifacio in 1769 in Franse handen.
In de 19de eeuw stond Bonifacio in het teken van veel criminaliteit van Corsicaanse en uit Sardinie afkomstige misdadigers. De misdadigers pleegden op beide eilanden misdaden en verdwenen dan snel weer de zee op om zowel de justitie van Sardinie alsook van Corsica te ontvluchtten. Zo ontstond een druk zeeverkeer van criminelen tussen de beide eilanden, het stuk kuststrook, de zogenaamde straat van Bonifacio. Op een gegeven moment hadden zowel de Corsicaanse en Sardinese overheden er genoeg van en sloten in 1843 een verdrag. Zodoende werd er tussen beide eilanden veelvuldig gepatrouilleerd door oorlogsschepen en de situatie veranderde direct.
|
Eliza was here
Zoekvakantiehuis
Vakantieparken.nl
Oad
Vrij Uit
Vacancia.nl
De Jong Intra
Kras
