Bibliotheque nationale de France
Bibliothèque nationale de France aan de 58, rue de Richelieu, bevindt zich in de wijk Palais Royal. In de Middeleeuwer waren de koningen van Frankrijk grote verzamelaars van manuscripten. Zo had koning Karel V in het Louvre ongeveer 1000 handschriften bijeengebracht, die echter na zijn dood weer verspreid raakten. Karel VIII en Lodewijk XII hadden hun bibliotheken in Blois. De kern van de huidige verzameling wordt gevormd door de bibliotheek die koning Frans I in Versailles bezat en waaraan, ingevolge een decreet uit 1537, sindsdien van elk in Frankrijk gedrukt boek een exemplaar is toegevoegd. Tegenwoordig maken ook platen en foto's deel uit van de verzameling. In de 17de eeuw werd het Hotel Tubeuf door Mansart uitgebreid en genoemd naar kardinaal Mazarin, die er zijn 500 schilderijen en persoonlijke verzameling kunstvoorwerpen in onderbracht. In 1666 liet Colbert de 200 000 delen van de koninklijke bibliotheek overbrengen naar zijn eigen, ertegenover gelegen herenhuis aan de Rue Vivienne. In 1720 werd deze verzameling bij die van Mazarin gevoegd. In de 19de eeuw werden het aangrenzende Hotel de Nevers en Hotel de Chivry erbij getrokken. De indeling van de huidige bibliotheek is momenteel als volgt:
Boeken
Ongeveer 12 miljoen stuks, waarvan de oudste uit de 15de eeuw dateren, met daaronder twee Gutenberg-bijbels en verder uitgaven van onder meer Villon, Rabelais en Pascal. In het centrale boeken magazijn tellen de schappen 240 km, verdeeld over 11 niveaus.
Manuscripten
Papyrussen, dode-Zeerollen, verluchte manuscripten, waaronder het evangelieboek van Karel de Grote, de bijbel van Karel de Kale en het psalter van Lodewijk IX de Heilige. Verder nog oorkonden, brieven en manuscripten van onder andere Hugo, Proust, Pasteur en Marie Curie.
Prenten en foto's
Ruim 12 miljoen prenten en 2 miljoen foto's, de grootste collectie ter wereld.
Kaarten en plattegronden
Atlassen vanaf de 13de eeuw tot heden, wereldkaarten, enz.
Penningen
Munten en antiquiteiten: cameeën, bronzen kunstvoorwerpen e.d. Deze afdeling heeft ook tot taak in Frankrijk ontdekte oude munten te onderzoeken.
Fonotheek en audiovisueel materiaal
Platen, banden en sprekende apparaten.
Door voortdurende uitbreiding kreeg de Bibliothèque nationale behoefte aan ruimere huisvesting. De keuze voor de nieuwbouw viel op Tolblac en de nieuwe bibliotheek werd in 1996 voor het publiek opengesteld. De verzameling van de afdeling boeken, de fonotheek en het audiovisuelemateriaal werden vanaf midden 1998 naar Tolbiac overgebracht. De overige verzamelingen van de bibliotheek bleven op het oude adres. De gevel aan de oostkant van de grote binnenplaats is van de hand van de 18de-eeuwse architect Robert de Cotte. Door een raam is de leeszaal (1868; Labrouste) (slechts toegankelijk voor kaarthouders) te zien. Aan het einde van de hal bevindt zich rechts de Galerie Mansart (vrije toegang tijdens tentoonstellingen) waar de Beurs tijdelijk was gevestigd nadat de bank van de Schotse financier John Law in 1720 failliet was gegaan. In de staatsiezaal ertegenover staat het gipsen model van Houdons marmeren buste var Voltaire die zich in het gebouw van de Comédie-Française bevindt. Het hart van de grote schrijver werd in de sokkel van het beeld geplaatst. De hoofdtrap leidt naar het Cabinet des Médailles et Antiques (op de tussenverdieping), waar onder andere uit koninklijk bezit afkomstige kunstvoorwerpen te zien zijn die tijdens de Franse revolutie in beslag werden genomen. Speciale aandacht verdienen de ivoren schaakspelen, de legendarische troon van koning Dagobert, de camee uit de Sainte-Chapelle en een fraaie muntenverzameling. Op de verdieping erboven bevindt zich de schitterende Galerie Mazzarine van Mansart, welke alleen toegankelijk is tijdens tentoonstellingen.
|