Pantheon
Het pantheon is een enorme trekpleister en ligt in de zeer gezellige wijk Quartier Latin. Het pantheon komt eigenlijk voor uit een koninklijke gelofte aan Lodewijk XV. Toen Lodewijk XV in 1744 in Metz ernstig ziek werd, legde hij de gelofte af om, mocht hij herstellen, de half vervallen kerk van de Abbaye Ste-Geneviève te vervangen door een prachtig bouwwerk op het hoogste punt van de linkeroever van de Seine. Zijn nieuwe opperbouwmeester, de markies van Marigny, broer van markiezin De Pompadour, moest deze gelofte ten uitvoer brengen. De opdracht ging naar diens beschermeling Jacques Germain Soufflat (1713-1780), met wie hij in Italië was geweest. Deze grote neoclassicistische architect ontwierp een reusachtige kerk met een lengte van 110 m. een breedte van 84 m en een hoogte van 83 m, waar de schrijn van de H. Genoveva, die zich tegenwoordig in de Église St Etienne de Mont bevindt, onder de koepel van de viering zou komen te staan.
In dit aan een middeleeuwse heilige gewijde gebouw wilde hij de regelmaat en monumentaliteit van de bouwstijl in het antieke Rome verenigen met de gotische lichtvoetigheid. De plannen van Soufflot waren zo groots dat hij van alle kanten kritiek kreeg. In 1758 werden de funderingen gelegd, maar door geldgebrek en als gevolg van ernstige verzakkingen kon de bouw pas na Soufflots dood in 1780 door zijn leerling Rondelet in 1789 worden voltooid.
 Tempel van de Faam
In april 1791 besloten de leden van de Constituante de grondwetgevende vergadering, dat het gebouw niet langer als kerk mocht dienen en dat daarin voortaan de lichamen zouden worden bijgezet van de grote mannen die voor vrijheid, gelijkheid en broederschap waren gestorven. Aldus kwam het Panthéon te heten, naar de tempels die in de Oudheid aan alle goden waren gewijd. Voltaire en Rousseau zijn hier begraven en ook Mirabea en Marat hebben er gelegen, zij het voor korte tijd.
Het Panthéon heeft achtereenvolgens als kerk gediend onder Napoleon I, als necropolis ten tijde van Louis-Philippe, wederom als kerk onder Napoleon III, als hoofdkwartier van de Commune in 1871 en tenslotte als een soort erebegraafplaats, waar in 1885 de as van Victor Hugo werd bijgezet.
Het gebouw
Het huidige bouwwerk vertoont nog slechts geringe gelijkenis het ontwerp van Soufflot. De klokkentorens aan weerszijden van de apsis missen twee verdiepingen en de buitenkant heeft veel aan lichtheid ingeboet ondanks de fries en de guirlandes die rond het gebouw lopen, want er zijn tijdens de Franse Revolutie 42 ramen dichtgemetseld.
De koepel, versterkt door een ijzeren geraamte, komt het beste van een afstand tot zijn recht.
Voorgevel
Elf treden leiden naar een galerij met gecanneleerde zuilen die een driehoekig fronton dragen, het eerste in zijn soort in Parijs. In gouden letters staat hier het opschrift “Het dankbare vaderland eert zijn grote mannen’’. Daarboven stelt het beeldhouwwerk van David d'Angers uit 1831 het Vaderland voor dat door de vrijheid aangereikte lauwerkransen onder zijn grote mannen verdeelt. Links staan de burgers, rechts het door Napoleon aangevoerde leger.
Interieur
Het gebouw heeft een grondvlak in de vorm van een Grieks kruis. In het ontwerp van Soufflot werd de grote koepel in het midden door vrijstaande zuilen gedragen, maar deze zijn vervangen door zware, in metselwerk gevatte pijlers, waardoor het effect van schier gewichtloosheid verloren gaat. Bovenin de koepel bevindt zich een fresco van de Apotheose van de H. Genoveva, dat hier in opdracht van Napoleon in 1811 werd aangebracht door baron Antoine Gros (1771-1835).
De muren zijn gedecoreerd met schilderingen uit 1877 en later. De beroemdste zijn die van Puvis de Chavannes, waarop taferelen uit het leven van de H. Genoveva zijn afgebeeld.
De slinger van Foucault
In 1851 benutte Léon Foucault de hoogte van de koepel om in het openbaar de proef te herhalen waarmee hij een maand voordien de draaiing van de aarde had aangetoond. Zijn koperen slinger, met een gewicht van 28 kg en hangend aan een stalen kabel met een lengte van 67 m, week tijdens het slingeren van zijn as af. De beweging verandert van richting al naar gelang de proef op het noordelijk of zuidelijk halfrond plaatsvindt. Daarmee leverde hij het bewijs voor zijn theorie dat de aarde roteert.
De slinger is nu te zien in het Musée National des Techniques. Een trap voert naar de koepel waar zich een prachtig uitzicht op Parijs ontvouwt.
De Crypte strekt zich uit onder het hele gebouw, sinds 11 november 1920, de dag dat de onbekende soldaat onder de Arc de Triomphe werd begraven, bevindt zich bij de ingang een stenen urn met het hart van Gambetta.
Hoewel de crypte enigszins spookachtig en opvallend leeg aandoet, staan hier de graven van uit alle rangen en standen afkomstige personen die een belangrijke rol speelden in de geschiedenis van Frankrijk, zoals La Tour d'Auvergne, Voltaire, Rousseau, Victor Hugo, Émile Zola, Marcelin Berthelot, Louis Braille, de uitvinder van het blindenschrift, Jean Jaurès en de ontdekkingsreiziger Bougainville. In 1995 viel deze eer te beurt aan de Nobelprijswinnaars Pierre en Marie Curie; als de echtgenote van M. Berthelot is zij de eerste vrouw die hier een laatste rustplaats vond. In 1996 is het stoffelijk overschot van de schrijver, kunsttheoreticus en politicus André Malraux (1901-1976) naar het Panthéon overgebracht.
|
Eliza was here
Zoekvakantiehuis
Vakantieparken.nl
Oad
Vrij Uit
Vacancia.nl
De Jong Intra
Kras
