Quartier des Halles
Deze markt bevindt zich in de wijk Les Halles Beaubourg. Oorspronkelijk werd de markt van Parijs op het Ile de la Cité gehouden. Vervolgens verhuisde de handel naar de Place de Grève, de huidige Place de l'Hotel-de-Vili en omstreeks 1100 naar Beaubourg. De huidige markt is sinds 1969 gevestigd in Rungis, aan de zuidrand van Parijs. In 1183 werd onder Filips August de openluchtmarkt uitgebreid. Permanente voorzieningen werden aangebracht en er werd een muur omheen opgetrokken. Vanaf dat moment hief de koning belasting, een soort voorloper van de huidige BTW, zowel over de standplaatsen als over de waren zelf. De kooplieden en handwerkslieden werd bevolen hun winkels tweemaal per week te sluiten om hun handelswaar op de markt te verkopen, waar ieder ambacht zijn eigen afdeling had. Tegen de 16de eeuw, toen de bevolking van de hoofdstad inmiddels al 300.000 zielen telde, werd de handel in levensmiddelen het allerbelangrijkst. Als gevolg daarvan werd iedere andere vorm van handel allengs van de markt verdrongen. In opdracht van Napoleon werd de markt voor wijn en lederwaren naar de linkeroever van de Seine overgebracht. Tot de Franse Revolutie stond in de buurt van de nabijgelegen St Eustache-kruising de schandpaal waar afpersers, dieven en prostituees te kijk werden gezet. In de loop van de 18de eeuw was de markt dringend aan nieuwbouw toe. Terwijl Rambuteau en Haussmann dwars door de wijk brede straten aanlegden als de Rue de Rivoli, Rue du Pont-Neuf, Rue du Louvre, Rue des Halles en Rue Étienne Marcel, bouwde Baltard in opdracht van Louis-Philippe een stenen paviljoen. Toen dat niet bleek te voldoen, werd het echter weer afgebroken. Vervolgens ontwierp dezelfde architect een grote hal met een stalen constructie en glazen dakramen, in de stijl van het spoorwegstation Gare de l'Est. Dit plan werd door Napoleon III goedgekeurd. In totaal werden tussen 1854 en 1866 tien hallen gebouwd, die als voorbeeld zouden dienen voor overdekte markten in heel Frankrijk en het buitenland. In 1936 werden nog twee hallen bijgebouwd. Het drukke marktleven en de mengelmoes van kleuren en geuren worden door Émile Zola levendig beschreven als de 'buik van Parijs' in zijn roman Le ventre de Paris. Er bestond lange tijd een traditie om na een hele nacht feestvieren tegen 5 uur 's morgens uiensoep, slakken en varkenspootjes te eten in eenvoudige, doch uitstekende eetgelegenheden met aansprekende namen als Le Chien qui fume en Le Pied de Cochon. Toen de oude gebouwen niet meer voldeden, werden ze afgebroken; wel is er één overgebracht naar Nogent-sur-Marne.
Ten oosten van de goederenbeurs bevindt zich een ondergronds winkelcentrum met een totale oppervlakte van 70000 m2 en directe toegang tot de metro. In de tuinen aan de noord- en oostkant staan metalen, palmvormige constructies waarin onder andere het Pavlilon des Arts is ondergebracht. Het hogergelegen terras bij de fontein biedt een goed uitzicht op het hele complex. Aan de westkant ligt een 5 ha grote tuin met pergola's langs de Rue Berger. Ook zijn daar kinderspeelplaatsen. Een door bomen omzoomde promenade loopt tussen de Fontaine des Innocents en de St Eustache. Op het halfronde plein bij die kerk staat het 70 ton wegende stenen hoofd ‘’Luisteren’’ van de beeldhouwer Henri de Miller; het lijkt te luisteren naar de hartslag van Parijs. De glazen galerijen kijken uit op de Place des Verrières, met in het midden een roze marmeren sculptuur van de Argentijn Julio Silva, die Pygmalion voorstelt. Naast een eenhoorn zit de dromenbewaakster in boeddhahouding. Zij heeft twee gezichten. waarvan het ene de zon en het andere de maan voorstelt, en waakt over het slapende meisje dat Pygmalion boetseerde. Deze is afgebeeld in een voor eeuwig bevroren pose die zijn ijdele speurtocht symboliseert. Zijn begeerte wordt uitgebeeld door een man met een varkenskop die de slang der verleiding verslindt. Op niveau 4 van het winkelcentrum, aan de kant van Porte Lescot, stelt een bronzen bas-reliëf van Trémois een gouden muur voor. Dit opmerkelijke kunstwerk heeft tot thema het door de eeuwen heen schijnende licht. Op niveau 3, bij de Rue de l'Arc-en-Ciel, vormt een door Atila geschilderde, denkbeeldige zuilengang die naar het oneindige leidt, een koepel in de kleuren van de regenboog. Op hetzelfde niveau, aan de kant van de Rue des Piliers, is het fresco van Moretti te zien. Hierop is de evolutie van de mens in felle kleuren afgeschilderd. De oertijd wordt gesymboliseerd door een bronzen masker van de Mens van Tautavel en aan het einde zijn reusachtig grote portretten van Victor Hugo en Louis Armstrong te zien. Op de niveaus 2 en 1 zijn de mozaïekzuilen van Cueco en de keramieken van Rieti versierd met afbeeldingen van wilde dieren en huisdieren. Vanaf niveau 3 is, via de Place Carrée, zowel het openbare auditorium te bereiken als de videotheek, het fotografieatelier en het sportcentrum met zwembad, gymnastiekzaal en biljartzaal. Hier bevindt zich ook een tropische kas die zijn daglicht via vier glazen piramiden ontvangt.
|
Eliza was here
Zoekvakantiehuis
Vakantieparken.nl
Oad
Vrij Uit
Vacancia.nl
De Jong Intra
Kras
