Schouwburgen & theaters in Parijs
Parijs en directe omgeving tellen meer dan 100 al dan niet gesubsidieerde theaters, die vooral te vinden zijn in de buurt van de Opéra, Montparnasse en langs de Boulevards. Zo is er een onderscheid in staatsschouwburgen en andere schouwburgen. De meeste zijn van oudsher bekend en beroemd. De traditionele, typisch Parijse boulevardstukken worden nog steeds opgevoerd, maar het publiek geeft hoe langer hoe meer de voorkeur aan andere toneelvormen.
Staats schouwburgen
Comédie-Française-Salle Richelieu
Metrohalte Palais-Royal. Dit theater werd in 1680 door Lodewijk XIV opgericht. Traditiegetrouw omvat het repertoire vooral de grote klassieke stukken, maar toneelspelen van buitenlandse en hedendaagse toneelschrijvers worden er ook opgevoerd.
Théatre du Vieux-Colombier
Aan de 21 rue du Vieux-Colombier, metro Saint-Sulpice. De Vieux-Colombier, het experimentele theater van de Comédie-Française, stelt zich ter doel hedendaagse schrijvers onder de aandacht van het grote publiek te brengen. Op 22 mei 1944 ging Huis-Clos van Jean-Paul Sartre hier in première.
Odéon-Théatre de l'Europe
Aan de place de l'Odéon. metrohalte Odéon of Luxembourg. Jean-Louis Barrault regisseerde hier Rhinacéros van lonesco en vervolgens En attendant Godot van Samuel Beckett. Als Gemeenschapshuis van het Europese theater heeft het Odéon zich onafhankelijk weten te maken van de Comédie-Française. Hier treden buitenlandse toneelgezelschappen op in hun eigen taal.
Théatre national de Chaillot
Aan de Place du Trocadéro, metrohalte Trocadéro. Het TNP (Théatre National Populaire) werd in 1951 opgericht door Jean Vilar om de grote werken uit het klassieke repertoire nieuw leven in te blazen. In datzelfde jaar voegde Gérard Philipe - die er later schitterde in Le Cid - zich bij hem, gevolgd door Jeanne Moreau, Maria Casarès en vele anderen. Onder de naam Théatre national de Chailla vervult deze zaal een heel eigen rol in het Parijse theaterleven. Omdat het interieur eenvoudig op verschillende manieren is in te delen, kunnen er ook allerlei soorten uitvoeringen plaatsvinden, waardoor het theater tot een heel bijzonder cultureel centrum is uitgegroeid.
Théatre National de la Colline
Aan de 15 rue Malte-Brun, metrohalte Gambetta. Hier worden uitsluitend nieuwe stukken opgevoerd.
Overige schouwburgen
Moulin Rouge
Aan het Place Blanche, metrohalte Blanche, gelegen in de rosse buurt van Pigalle, vlakbij de Montmartre in het 18e arrondissement van Parijs. Het Moulin Rouge is een van de oudste theaters of (vroeger) nachtclubs van Parijs. Hier werd de dans de 'Can Can' geboren hier en laten 60 danseressen iedere avond deze alom bekende dans herleven. De zaal werd in 1889 geopend. Toulouse Lautrec was hier een trouwe bezoeker en veel legendarische sterren traden er veelvuldig op. Tijdens het diner wordt op het toneel de Can Can gedanst in aanwezigheid van veel glitter en glamour.
Op het dak van het Moulin Rouge staat een grote rode imitatiewindmolen. De Moulin Rouge is een symbool van het bohémien. Het trekt jaarlijks duizenden toeristen en is wereldwijd geïmiteerd. Het cabaret was de inspiratie voor veel schilderijen van Henri de Toulouse-Lautrec. Veel boeken en films spelen zich af in en rond de nachtclub. Een bekende film is Moulin Rouge! uit 2001, met Ewan McGregor en Nicole Kidman in de hoofdrollen.
Théatre Antoine-Simone Berrlau
Aan de 14 boulevard de Strasbourg, metrohalte Chateau d'Eau. In dit voormalige Théatre Libre zijn bekende stukken opgevoerd als Poil de carotte van Jules Renard in 1900, Les mains sales van Jean-Paul Sartre in 1948, Cat on a hot tin roof van Tennessee Williams en A view from the bridge van Arthur Miller.
Théatre de l'Athénée-Louis-Jouvet
Aan de 4 square de l’Opéra-Louis-Jouvet. Metrohalte Havre-Caumartin. Hier werd in 1945 La Folie de Chaillot van Jean Giraudoux opgevoerd. Louis Jouvet overleed er in 1961 nadat hij tijdens een repetitie van The power and the Glory van Graham Greene onwel was geworden.
Théatre des Bouffes-Parisiens
Aan de 4 rue Monsigny, metrohalte Quatre-Septembre. Al sinds 1939 worden in dit theater blijspelen opgevoerd. Grote successen waren onder andere de stukken van Barillet en Grédy Fleurs de cactus (1964) met Sophie Desmarets en Jean Poiret, Folie Amanda (1971) met Jacqueline Maillan en Une rose au petit-dejeuner (1973) met Francis Perrin.
Comédie-Caumartin
Aan de 25 rue Caumartin, metrohalte Havre-Caumartin. Hier hebben onder andere Marguerite Moreno, Arletty, Jean Poiret en Jean-Pierre Aumont op de planken gestaan. In dit theater werden Boeing-Boeing en Reviens dormir à l’Élysée opgevoerd.
Théatre DéJazet
Aan de 41 boulevard du Temple, metrohalte République. Dit kleine theater in Italiaanse stijl staat aan wat vroeger de Boulevard du crime werd genoemd, vanwege de Grand Guignol-voorstellingen met veel moord en doodslag die hier in de 19de eeuw werden gegeven.
Théatre Daunou
Aan de 7 rue Daunou., metro l’Opéra. In dit boulevardtheater maakte Edwige Feuillère haar debuut.
Théatre Édouard VII-Sacha-Guitry
Aan de 10 place Édouard-VII, metrohalte l’Opéra. In dit gebouw heerst vooral de geest van het volkstoneel. Tussen 1920 en 1930 stond Sacha Guitry hier op het toneel in zijn bekendste stukken. Talrijke beroemde filmsterren hebben er gespeeld, zoals Jean Marais in Andromaque, Michel Simon in Fric-Frac, Jean Poiret, Marie-José Nat, Bernard Giraudeau en lsabelle Huppert. Traditiegetrouw bevat het repertoire ook Angelsaksische stukken, zoals A streetcar named desire in 1949.
Théatre du Gymnase
Aan de 38, boulevard Bonne-Nouvelle, metrohalte Bonne-Nouvelle. Hier werden stukken van Félicien Marceau opgevoerd, zoals La bonne soupe en Madame Princesse. Van Jean Genet was er Le balcon en van Victorien Sard ou Madame Sans-Gêne te zien.
Théatre des Mathurins
Aan de 36 rue des Mathurins, metro Havre-Caumartin. In 1927 vestigde de Compagnie Pitoeff zich in dit theater. Opgevoerd werden Maison de poupée van Ibsen, Le voyageur sans bagage en Antigone van Anouilh.
Théatre des Variétés
Aan de 7 boulevard Montmartre, metrohalte Rue-Montmartre. Dit theater dankt zijn naam aan de grote variëteit van stukken, waaronder vaudevilles en operettes, die er werden opgevoerd, en die alle als enig doel hadden het publiek te vermaken. Eugène Labiche oogstte er veel succes en het 'goddelijke trio' Offenbach, Meilhac en Halévy lanceerde er in 1864 La belle Hélène, gevolgd door La grande-duchesse de Gérolstein en La périchole, alle daverende successen. Alle groten der aarde uit die tijd, van de Russische tsaar tot de Oostenrijkse keizer, waren in aanbidding voor Hortense Schneider, wier loge de passage der prinsen werd genoemd. Mealy zong er Frou-Frou in 1900. In 1907 werd La puce à foreille van Feydeau er opgevoerd en in 1928 Topaze van Marcel Pagnol, gevolgd door Fanny (1943), Marius (1945) en César (1946) van dezelfde schrijver. Sinds 1991 staat het theater onder leiding van Jean-Paul Belmondo.
Théatre de l'Atelier
Aan de 43 rue d'Orsel, metro Anvers. Dankzij de regisseur Dullin ontdekte het Parijse publiek hier Pirandello.
Cartoucherie-Théatre de l'Aquarium - Route du Champ-de-Manoeuvre, metro Chateau-de-Vincennes.
Le Théatre du Soleil
Dit bekende Parijse toneelgezelschap ontstond in 1964 uit een groepje studenten dat voorstellingen gaf onder leiding van Ariane Mnouchkine. Na jaren te hebben rondgezworven, kunnen zij na het succes van het stuk 1789 in 1970 hun intrek nemen in de vervallen patroonfabriek in Vincennes. De handeling van de op kermisstukken geïnspireerde voorstelling speelt zich op vier verschillende podia af, waar het publiek tussendoor loopt. Daarna volgen 1793, l’Age d'Or en Méphisto. Het gezelschap is over de hele wereld bekend en geliefd om zijn bijzondere repertoire, de dynamische regie en het feit dat de scheiding tussen toneel en toeschouwer is opgeheven. Het Théatre du Soleil is erin geslaagd een synthese te vinden tussen Shakespeare en de Griekse tragedies, Japanse en Indiase theatertradities, verschillende tijdperken, culturen en spelopvattingen. De film Molière (1976-1977) kwam tot stand in samenwerking met de acteurs van het gezelschap. Daarna heeft Ariane Mnouchkine zich meer beziggehouden met onderwerpen die de moderne mens aangaan. In Le retour des Érinyes wordt de besmetting van hemofiliepatiënten met het aids-virus uitgewerkt tot een hele allegorie.
Comédie des Champs-Élysées
Aan de 15 avenue Montaigne, metrohalte Alma-Marceau. In 1924 vestigt Louis Jouvet zich hier met een zeer geslaagde voorstelling van Knock van Jules Romain. Hij zou er tien jaar blijven en brengt er stukken van Jean Giraudoux, zoals Siegfried in 1928 en Amphitryon in 1929 met Michel Simon en ook La machine infernale van Jean Cocteau. De Studio des Champs-Elysées is een experimenteel theater waar in 1965 Musica van Marguerite Duras is opgevoerd.
Essaion de Paris
Aan de 6 rue Pierre-au-Lard, metrohalte Hotel-de-Ville. In dit kleine theater, ondergebracht in middeleeuwse kelders, worden in het Frans geschreven stukken van hedendaagse schrijvers voor het eerst op de planken gebracht. Vaclav Havel beleefde hier zijn eerste opvoering. Iedere zaterdagmiddag wordt er de tekst van een toneelstuk voorgelezen.
Théatre Hébertot
Aan de 78 bis, boulevard des Batignolles, metrohalte Rome. Bekende sterren als Samy Frey, Carole Bouquet en Lambert Wilson speelden hier de hoofdrol in blijspelen en drama's.
Théatre de la Huchette
Aan de 23 rue de la Huchette, metrohalte Saint-Michel. Al sinds 1957 wordt hier met onverminderd succes La cantatrice chauve van Eugène lonesco opgevoerd.
Le Lucernaire
Aan de 53 rue Notre-Dame-des-Champs, metrohalte Notre-Dame-des Champs. Een gezellig. experimenteel cultureel centrum met twee theaterzalen, waar iedere avond zes stukken worden gespeeld. Het theater bevat drie bioscoopzalen, een kunstgalerie, een theater- en film bibliotheek en een restaurant.
Théatre Marigny
Aan de Carré Marigny, metrohalte Champs-Élysées-Clemenceau. Dit theater werd in 1853 door Garnier gebouwd. In 1855 neemt Jacques Offenbach er zijn intrek om het Parijse publiek met zijn operettes te vermaken. Grote sterren als Maurice Chevalier, Raimu en Pierre Brasseur zijn hier opgetreden.
Théatre Mogador
Aan de 25 rue Mogador, metrohalte Trinité. Sinds 1940 zijn hier Cyrano de Bergerac, La femme du boulanger en meer dan 30 operettes opgevoerd.
Théatre Montparnasse
Aan de 31 rue de la Gaîté, metrohalte Gaîté of Edgar-Quinet. In dit theater debuteerden Frédéric Lemaître, Mounet-Sully en het Théatre Libre d'Antoine.
Théatre de Poche-Montparnasse
Aan de 75 boulevard du Montparnasse, metrohalte Montparnasse-Bienvenue. Dit theater dankt zijn reputatie aan de toneelstukken van Marguerite Duras, het mimespel van Marcel Marceau en La leçon van Eugène lonesco. Jean Vilar stond hier voor het eerst op de planken.
Théatre du Rond-Point
Aan de 2 bis, avenue Franklin-Roosevelt, metrohalte Franklin D.-Roosevelt. In het gebouw was eerst een Panorama ondergebracht en later een ijsbaan, het Palais de Glace. In 1981 werd het een theater waarvan Jean-Louis Barrault de eerste directeur was.
Theatre Saint Georges
Aan de 51 rue Saint Georges, metrohalte Saint Georges. Deze schouwburg staat vlakbij het aardige plein met dezelfde naam.
Theatre de la Ville
Aan de Place du Châtelet, metrohalte Chatelet. Hier is sinds1968 een cultureel centrum voor toneel, muziek en dans ondergebracht.
|